ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 : Σελίδα 2

Aντιγραφή

Για να δείτε την σελίδα σε μορφή .pdf κάντε ΚΛΙΚ εδώ

Καυτή πατάτα το… κίνημα

 

Η ιστορία της πατάτας στην Ελλάδα αρχίζει με τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ο πρώτος κυβερνήτης της απελευθερωμένης χώρας, γνωρίζοντας την καχυποψία των Ρωμιών στο «δωρεάν», έκλεισε τις πατάτες σε αποθήκη του Ναυπλίου και έβαλε φρουρούς να τις φυλάνε. Το τέχνασμα απέδωσε: οι δύσπιστοι στην προσφορά επιδόθηκαν στην κλοπή. Κι έτσι η πατάτα έγινε βασικό είδος καθημερινής διατροφής των Ελλήνων.

Με την ίδια καχυποψία απέναντι στο «σχεδόν τζάμπα» αντιμετώπισε το κίνημα της πατάτας το κόμμα που έχει αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Προς κατάπληξη των νουνεχών, το ΚΚΕ εξαπέλυσε έναν φιλιππικό κατά της πρωτοβουλίας πατατοπαραγωγών που προτίμησαν να διαθέσουν το προϊόν τους σε χαμηλές τιμές, αντί να υποκύψουν στους εκβιασμούς των μεσαζόντων ή να δουν την παραγωγή τους να σαπίζει αδιάθετη.

Το γραφείο Τύπου του Περισσού έθεσε το θέμα με σαφήνεια: «Με πρωταγωνιστές τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών και την ενθάρρυνση της συγκυβέρνησης εξελίσσεται μια νέα, ανήθικη εκστρατεία προπαγάνδας για την εξαπάτηση του λαού με τον κωδικό “κίνημα της πατάτας”. Παίζουν και αξιοποιούν τον πόνο των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που καθημερινά αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης».

Ήταν οι μόνοι που κατάλαβαν τη… συνωμοσία του κεφαλαίου. Ούτε οι πολίτες που πήγαν να προμηθευτούν ένα προϊόν χωρίς το καπέλο της αισχροκέρδειας ούτε οι παραγωγοί του Νευροκοπίου αντιλήφθηκαν ότι τους χρησιμοποιούν οι εχθροί του λαού. Για το ΚΚΕ η φθηνή πατάτα είναι ένα φτηνό κόλπο για να… μη βγαίνουν στις εθνικές οδούς τα τρακτέρ.

Η επίσημη ανακοίνωση αποκάλυψε και τη… σκευωρία: «Ο στόχος προβολής του “κινήματος της φθηνής πατάτας” είναι ίδιος με εκείνον της προβολής του λεγόμενου κινήματος των πλατειών. Αποπροσανατολισμός των μικρών φτωχών αγροτών παραγωγών, απομάκρυνσή τους από το αγροτικό κίνημα με προσανατολισμό ρήξης με τα μονοπώλια και την Ε.Ε.».

Πολλοί εξεπλάγησαν από τη στάση του ΚΚΕ, που έδινε την εντύπωση ότι το κόμμα εμμέσως αλλά αντικειμενικά στέκεται στο πλευρό των μεσαζόντων και των χονδρεμπόρων. Η σύνδεση όμως των δύο κινημάτων (της πατάτας και των αγανακτισμένων) αποδεικνύει ότι πρωτοβουλίες τέτοιου είδους, που δεν έχουν τη σφραγίδα του κόμματος και ενδέχεται να γίνουν ανεξέλεγκτες, θεωρούνται άκρως επικίνδυνες για τη διασάλευση της πειθαρχίας του αυστηρά ελεγχόμενου από το κόμμα εργατικού κινήματος.

Με βάση την ιστορική παράδοση της καχυποψίας του, η στάση του ΚΚΕ δεν έπρεπε να προκαλέσει έκπληξη. Αντίθετα ήταν απροσδόκητη η ξινισμένη αντίδραση του αναπληρωτή υπουργού Ανάπτυξης κ. Ξυνίδη, ο οποίος μας ενημέρωσε ότι οι τιμές παραγωγών είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, ενώ οι τιμές καταναλωτών από τις χαμηλότερες. Ευτυχώς δεν διεκτραγώδησε την… πενία των μεγαλεμπόρων.

Πάντως, αντίθετα με τα στελέχη του υπουργείου που παρέμειναν αμετακίνητα στις απόψεις τους, ο Περισσός αντιλήφθηκε το εις βάρος του κλίμα και επιχείρησε να διευκρινίσει τις δηλώσεις του. Το έκανε με τον κλασικό επιθετικό και στρεψόδικο τρόπο, αλλά επί της ουσίας το μόνο νεότερο στοιχείο ήταν η πρόβλεψη ότι το κίνημα θα… εκφυλιστεί. Είναι παράδοξο να αρνείται κάποιος να υποστηρίξει ένα πείραμα που προσφέρει προσωρινή ανακούφιση επειδή δεν το βλέπει να μακροημερεύει. Κι ακόμη πιο παράδοξο όταν αυτός ο «κάποιος» υποστηρίζει με πάθος το σοβιετικό πείραμα που εδώ και χρόνια έχει καταρρεύσει παταγωδώς!

Τα προγνωστικά για την εξέλιξη του κινήματος της πατάτας είναι όντως δύσκολα. Παρότι σημειώνονται κινήσεις παραγωγών για διάθεση κι άλλων προϊόντων (όπως λάδι και ρύζι ) σε πολύ χαμηλές τιμές, θα χρειαστεί μεθοδικότητα και οργάνωση για να διατηρηθεί η αποφασιστικότητα κι ο ενθουσιασμός των πρωτοπόρων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μακρινό 1981 επιχειρήθηκε κάτι παρόμοιο με τη δημιουργία συνεταιρισμών υπό σαφώς καλύτερες συνθήκες, αλλά απέτυχε ακριβώς γιατί ο αρχικός ενθουσιασμός εξανεμίστηκε σε κλίμα κομματικών αντιπαραθέσεων και καταγγελιών για υπαρκτά ή ανύπαρκτα σκάνδαλα. Μακάρι οι σημερινές δυσκολότερες συνθήκες λόγω της κρίσης ν’ αποδειχθούν καταλληλότερες για τη δημιουργία ενώσεων παραγωγών σε μορφή μιας σύγχρονης κολεκτίβας. Αλλά είτε για λόγους επιπολαιότητας είτε για λόγους σκοπιμότητας είναι τραγικό λάθος να θεωρείται εκ προοιμίου αυτή η αξιέπαινη προσπάθεια «καυτή πατάτα»

 

 

        ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ